Το Thief (2014), το τέταρτο παιχνίδι της ομώνυμης σειράς, με τον διάσημο κλέφτη Garrett μετά από σχεδόν μια δεκαετία απουσίας. Το παιχνίδι, τ κυκλοφόρησε από την Eidos-Montréal, παντρεύει τον κλασικό μηχανισμό του stealth με σύγχρονα στοιχεια.
Σκοτεινή και μυστηριώδης ατμόσφαιρα, σε μια πολη που μαστιζεται απο μια πανδημια και ακολουθεί τον Garrett, έναν διαβόητο κλέφτη που επιστρέφει στην πόλη μετά από πολλά χρόνια για να ανακαλύψει ότι όλα έχουν αλλάξει προς το χειρότερο. Η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα με παραφυσικα στοιχεια, αλλά υπάρχουν μικρά κενά καθώς οι δευτερεύοντες χαρακτήρες δεν παρουσιάζουν καμία ιδιαίτερη σημασία για την εξέλιξη του παιχνιδιού
Ένα από τα πιο ωραία χαρακτηριστικά του Thief είναι η σκοτεινή και μυστηριώδης ατμόσφαιρα. Η πόλη στην οποία εξελίσσεται το παιχνίδι είναι γεμάτη με σοκάκια, σκιερά στενά και αποπνικτικά κτήρια που δημιουργούν ένα αίσθημα ασφυξίας και φόβου. Η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι αξιοθαύμαστη, με κτίρια γεμάτα μυστικά περάσματα και πλούσιο διακοσμητικό σχεδιασμό, που καθιστούν το παιχνίδι ιδανικό για εξερεύνηση.
Το gameplay είναι φτιαγμενο καθαρα για Stelth και δίνει μεγάλο βάρος στη μυστικότητα. Αντί να τσακώνεσαι με τους φρουρούς, καλύτερα να τους αποφεύγεις. Η πρόκληση είναι να βρεις τον πιο έξυπνο τρόπο να πλησιάσεις και να ξεφύγεις από κάθε αποστολή, χρησιμοποιώντας παγίδες και περισπασμούς. Αν και οι μάχες δεν είναι το δυνατό σημείο του παιχνιδιού, καθώς μπορεί να σου φανεί κάπως άγαρμπες, η όλη διαδικασία της μυστικότητας είναι το βασικό του ατού.
Τα γραφικά του Thief είναι γενικά καλά, με τον φωτισμό και τις σκιές να δημιουργούν μια πολύ καλοφτιαγμένη ατμόσφαιρα. Και ο ήχος από την άλλη είναι εξαιρετικός, με κάθε ψίθυρο και βήμα να συμβάλλει στη δημιουργία μιας έντονης εμπειρίας μυστικότητας.
Κάπου εδώ θέλω να αναφέρω τις ομοιότητές του με το Dishonored ειδικά στον τομέα του gameplay και της ατμόσφαιρας. Και τα δύο παιχνίδια επικεντρώνονται στο Stealth , δίνοντας έμφαση στην αποφυγή της άμεσης σύγκρουσης και στην αξιοποίηση του περιβάλλοντος. Ο σχεδιασμός των επιπέδων είναι επίσης παρόμοιος, προσφέροντας πολλαπλούς τρόπους προσέγγισης κάθε αποστολής, είτε μέσω απόκρυφων διαδρομών είτε μέσω της αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον. Η σκοτεινή, βιομηχανική ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζει το Thief θυμίζει έντονα το δυστοπικό σύμπαν του Dishonored, Tο Dishonored προσφέρει υπερφυσικές δυνάμεις, ενώ το Thief στηρίζεται περισσότερο στην επιδεξιότητα και τη μυστικότητα, οι δύο τίτλοι είναι παρόμοιοι, κάτι που στο μυαλό μου τα έφερε δίπλα δίπλα. Κάπου νομίζω ότι άκουσα και τον ίδιο βήχα απο φρουρό.
Το Thief είναι ένα παιχνίδι που σέβεται την κληρονομιά του, προσφέροντας μια καλή εμπειρία για τους λάτρεις των stealth παιχνιδιών. Αν είστε φαν του Dishonored ας του δώσετε μια ευκαίρια.
Το μόνο σημείο το οποίο με δυσκόλεψε πάρα πολύ ήταν ο μη γραμμικός χάρτης, που σε κάποιο σημείο σε μία δευτερεύουσα αποστολή αναγκάστηκα να γυρίσω σε προηγούμενο save γιατί δεν μπορούσα να γυρίσω πίσω στην αρχική η περιοχή.
Βαθμολογία: 8/10.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου