Συνεχεια λοιπον με το 3ο μερος απο τα παιχνιδια που γενικα εχουν ανακοινωθει και περιμενουμε να δουμε αν τελικα θα κυκλοφορησουν η θα τα φαει η μαρμαγκα!
ΚΟΝΑΜΙ , η No Code δημιουργοι του Stories Untold και Observations, Annapurna ως Publisher και ενα ακομα Silent Hill ερχεται να προστεθει στην λιστα του γνωστου Franchise. Με ενα trailer απο το καναλι στο youtube της Annapurna το οποιο δεν μας λεει και δεν μας δειχνει σχεδον τιποτα. Αλλα και περα απο αυτο δεν εχω βρει καμια αναφορα αλλη στην κυκλοφορια. Αν με ρωτησεις προσωπικα παντως εκτως απο τα κλασικα Silent Hill ολα τα αλλα ειναι απλα στραγγισμα. Με εξαιρεση το remake που εχω αναφερει σε προηγουμενη αναρτηση το οποιο και περιμενω να δω, Εχοντας δει λιγο το downpour το οποιο ειναι εντελως ανεκφραστο και HomeComing που ειναι τουλαχιστον οσο το τσεκαρα ανοιγμα και κλεισιμο απο
Χωρις να μπορεσω να βρω site για την December Blues Games εκτως απο ΕΔΩ σχεδιαζει ενα παιχνιδι με τιτλο The Mute House που μολις ειδα το Trailer Νομιζα οτι εβλεπα Resident Evil για το οποιο εχει κυκλοφορησει και ενα Demo το οποιο μπορεις να παιξεις. Μια κοπελα φτανει στην επαυλη για να ψαξει την αδερφη της που αγνοειται. Νομιζω παντως οτι ειναι λιγο αχρειαστες προσπαθειες αυτες. Δειχνει ελειψη ιδεων, σαν να υπαρχει πληρης κορεσμος και καποιος να προσπαθει να χτυπησει στο συναισθημα και στην αισθητικη του τοτε! Χωρις να θελω να γινομαι επικριτικη σε καμια περιπτωση. Το Demo Μπορειτε να το βρειτε ΕΔΩ και ενα τυχαιο Gameplay θα αφησω παρακατω
Με Developer την γαλλική Cyanide Studio (η οποία από ότι είδα έχει κυρίως sport games) (αν και αρχικα απο οτι ο τιτλος αναπτυσσοταν απο την Frogwares) και publisher την γνωστή Focus Home Interactive μας ήρθε το 2018 το Call Of Cthulhu, ένα παιχίνδι που αν και αναφέρεται ως role play survival horror , για εμένα φέρνει πιο πολύ σε adventure με action στοιχεία, έχοντας το role play στοιχείο ως προς την ανάπτυξη του skill-tree του, στο όποιο θα ανεφερθώ παρακάτω
Το 1924 στην Βοστώνη της Μασαχουσέτης, ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ και βετεράνος του Α' Παγκοσμίου πολέμου και επιζών του Χαμένου Τάγματος ειναι οριακά στο να χάσει την άδεια του , βασανιζεται απο φρικτους εφιαλτες και ειναι βυθισμένος στα χάπια και στο αλκοόλ, ώσπου ένας απελπισμένος πλούσιος ηλικιωμενος αντρας φτανει στην πορτα του, ζητωντας του να αναλαβει μια μυστηρια υποθεση. Μην εχοντας αλλη λυση ξεκιναει για το DarkWateρ , ενα (φανταστικο) απομονωμενο νησι στις ακτες της Βοστώνης, στο οποιο η παρανομια και οι προκαταληψεις ειναι φανερες απο την στιγμη σχεδον που παταει εκει το ποδι του ο χαρακτηρας μας.
Μια σημειωση που θελω να βαλω εδω ειναι πως εμαθα απο φιλους οτι πλησιαζει πολυ το επιτραπεζιο παιχνιδι, κατι για το οποιο δεν εχω αποψη μιας και δεν παιζω τετοια, οποτε ειναι απλα μια πληροφορια για οσους γνωριζουν.
Το μόνο σίγουρο είναι η εκπληκτική μουντη και σχεδον κλειστοβοφικη ατμοσφαιρα του παιχνιδιου υπερισχυει σε ολη την διαρκεια του με μια παντα "χλωμη" αν μπορω να την χαρακτηρισω χρωματικη παλετα που σου δημιουργει μια μονιμη απο γνωση. Ο ηχος, ενα ισως απο τα πιο σημαντικα στοιχεια στον τρομο, τα παει περιφημα, βοηθοντας ακομα παραπανω το χτισιμο της ατμοσφαιρας.
Το Gameplay του χαρακτηριζεται απο απλοτητα, λυνεις καποιους γριφους, εχεις μια τυπου ενοραση που μπορεις να δεις το παρελθος , και ενα υπερ-απλουστευμενο και περιορισμενο shooting, γι αυτο και διαφωνησα με τον ορο με τον οποιο το χαρακτηριζουν. Μια μικρη αποτυχια διεκρινα ως προς το RPG κομματι του παιχνιδιου, μιας και σχεδον δεν καταλαβα και πολλα πραγματα απο τον τροπο αναπτυξης του, μιας και γενικα υποψιαζομαι μια τυχαιοτητα ως προς διαφορες καταστασεις. Αλλα αν μη τι αλλο το να εξερευνησεις καθε σπιθαμη του περιβαλλοντος σου δινει παραπανω λεπτομεριες για το Lore.
Ως προς τα γραφικα απο την μια το εξαιρετικο περιβαλλον, απο την αλλη η φτωχη αποδοση των χαρακτηρως, απουσια lip-sync αλλα και η παλιακη κινηση των χαρακτηρων δημιουργει μια τρανταχτη αντιθεση!
Σιγουρα δεν μιλαμε για εναν ΑΑΑ τιτλο, αλλα μια συμπαθητικη προσπαθεια, σωστα δομημενο τρομο που ειναι συνδιασμος καλοστημενου περιβαλλοντος, χρωματικης παλετας και ηχου. Αν παραβλεψει κανεις το φτωχο gameplay και το αποτυχημενο RPG στοιχειο και την αντιθεση στον τεχνικο τομεα που ανεφερα πιο πανω, θα περασει μερικες ευχαριστες ωρες με ενα αρκετα καλογραμμενο σεναριο και ενδιαφερουσα πλοκη!
Μια βαθμολογια αν θα επρεπε να σκεφτω χωρις να μπω να δω τι βαθμο του εβαλα μετα το τελος του gameplay μου και αφου εχει περασει πολυ καιρος απο τοτε που ξεκινησα να το γραφω απλα βαριομουν να βαλω τις συνοδευτικες φωτογραφιες το εχω μαλλον για 7 με 7,5.
Η ερώτηση... αφού εχω κανάλι στο youtube και κάνω Live γιατί
αυτά που γράφω εδώ δεν τα κάνω βίντεο εκεί. Η αλήθεια είναι ότι τα βίντεο με
μπλα μπλα τα βαριέμαι, και δεν εχω την υπομονή και τις γνώσεις (ακόμα) να το κάνω
και λίγο η έλλειψη χρόνου. Από την άλλη πάντα μου άρεσε να γράφω. Και το blog
μου δίνει μια ωραία ευκαιρία.
Πριν ξεκινήσω με την λίστα με τα 10 αγαπημένα μου, παλιά,
παιχνίδια θα πω παρακάτω τι εννοώ με αυτό πρεπει να πω ότι η απουσία μου από το
gaming κράτησε πάνω από 10 χρόνια, δηλαδή από το 2005 μέχρι και το 2019 περίπου,
όπου είχα περιοριστεί στο να ξαναπαίζω κανένα αγαπημένο μου παιχνίδι η τίποτα μικρά
χαζούλικα τύπου Big Fish, για πολλούς και διάφορους λογούς που δεν είναι αυτό
που μας ενδιαφέρει αυτήν την στιγμή.
Μερικά πράγματα για το πως θα λειτουργήσει αυτό το κείμενο
που πιθανώς θα είναι σε συνέχειες, γιατί εχω το κακό συνήθειο να λέω ΠΟΛΛΑ.
Όταν
λέω παλιά παιχνίδια μιλάμε για παιχνίδια που εχω παίξει από τότε σχεδόν
που ξεκίνησα να παίζω σε Playstation και PC χωρίς να έχει σημασία αν παίχτηκε
στο εάν η στο άλλο και χωρίς καμία χρονολογική σειρά και θα συμπεριλάβω τίτλους
που εχω παίξει ακόμα και σποραδικά μέσα στα χρόνια της αποχής μου.
Επόμενη
σημείωση είναι ότι για πολλά από αυτά τα παιχνίδια λόγω της παλαιότητας
τους δεν μπορούμε να τα κρίνουμε με σημερινά δεδομένα αλλά μόνο να περιγράψω
το πως το είδαν τα δικά μου μάτια
Μην
περιμένει κανείς να θυμάμαι όλες τις λεπτομέρειες όταν εχουν περάσει 20+ χρόνια
εχω μπει και εχω δει σε επανάληψη βίντεο από gameplay.
Και κάπου εδώ ξεκινάνε λίγο τα δύσκολα όσο ανεβαίνουμε
στην λίστα τόσο πιο δύσκολο είναι να τα βάλω κατά σειρά προτίμησης και όσο φτάνουμε
στην 5αδα και στην 3αδα τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο μπερδεμένα και πιο δύσκολο
να αποφασίσω ποιο είναι το κορυφαίο. Σίγουρα όμως ότι είναι στην 5αδα σχεδόν κονταροχτυπιέται
στο μυαλό μου για το ποια από αυτά θα είναι τελικά στην 3αδα μου, με εμένα να
μην μπορώ τελικά να αποφασίσω ποιο είναι το Νο 1 παιχνίδι μου. Επιπλέον οι σειρές
λογίζονται σαν 1 εάν παιχνίδι. Φλυάρησα αρκετά. Ξεκινάμε!
Στις θέσεις 10-6 είναι σχεδόν αδιάφορο ποιο είναι καλύτερο
από το άλλο και δεν έχει σημασία απλά πρεπει να υπάρχει μια αρίθμηση
Στην 10η θέση, ίσως το μόνο παιχνίδι
που εχω παίξει σε Dreamcast, λόγω ενός φίλου που το ειχε, βρίσκεται το Ecco:
Defender of the Future και κυκλοφόρησε το 2000 (στο Playstation 2 ήρθε το 2002
) Το απίστευτα γλυκύτατο δελφινάκι (Ρινοδελφινο)
ειχε developer την ουγγρική Appaloosa Interactive και Publisher την Sega.
Ξεκινώντας ακούς μια περίεργη ιστορία φιλίας με ανθρώπους
και δελφίνια και μια απειλή που έρχεται από το διάστημα. (μην γελιέστε δεν τα θυμάμαι
απέξω, εχουν περάσει και 23 χρόνια) Ο Ecco τριγυρίζει στον βυθό, μαθαίνει τις νέες
του ικανότητες βοηθώντας αλλά πλάσματα της θάλασσας, δίνει μάχες με καρχαρίες (όπως
πραγματικά αμύνεται στους καρχαρίες δηλαδή χτυπώντας τους στα πλευρά με το ρύγχος
του) , εξερευνάει την θάλασσα αναμεσά σε αλλά ψαράκια και μέδουσες αλλά και σκοτεινές
σπηλιές, Συναντάει χελώνες, φάλαινες, τεράστια χταπόδια και αλλά θαλάσσια πλάσματα!
Εννοείται πως ακούς μόνο μουσικού και τον ήχο της θάλασσα. Ένα από τα αγαπημένα
μου πράγματα τότε ήταν να το βάζω να κάνει βουτιές έξω από το νερό. Κάτι που
δεν θυμόμουν αλλά το είδα σε βίντεο είναι ότι το παιχνίδι ειχε και χάρτη. Διάρκεια
από ότι εχω κυμαίνεται από 6 μέχρι και 8 περίπου ώρες. Θα ήθελα να το ξαναπαίξω
κάποια στιγμή μιας και εχω ακόμα PS2 που δουλεύει κανονικά
Στο Metacritic η βαθμολογία
του για το Dreamcast είναι 84% ενώ για το PS2 πέφτει αρκετά στο 71%
Στο βίντεο βλέπουμε την διαφορά μεταξύ ps2 και Dreamcast
9. Στην θέση 9 θα βάλω το Warlords Battlecry 2 (το 1 δεν
το εχω παίξει ποτέ, και το 3 το θεωρώ αποτυχία αλλά θα μιλήσουμε πιο κάτω για αυτό).
Developer η Αυστραλικη Strategic Studies Group και Publisher η
Ubisoft μας ήρθε στις 12 Μαρτίου 2002 και ήταν μόνο για υπολογιστή. Real Time
Strategy με στοιχεία RPG μπορεί να μην έπαιρνε βραβείο σεναρίου αλλά ήταν εάν από
τα πιο ευχάριστα παιχνίδια που εχω παίξει, παρόλο που δεν είμαι φαν των
Strategy. Ένας χάρτης, καμία 10ρια φυλές που κατέχουν κάποια κομμάτια του χάρτη,
μάζεμα resources αναβάθμιση κτιρίων, ανάπτυξη στρατού, άμυνα και επίθεση
μέχρι να κατακτήσει η φυλή σου όλο τον χάρτη. ειχε όμως και αντεπιθέσεις. Τελείωνες
μια μάχη δεχόσουν επίθεση και έδινες μια mini μάχη γιατί κάποιος σου έκανε επίθεση
σε κάποιο από τα κεκτημένα σου. Η mini μάχη περιοριζόταν στον αρχηγό σου και να
διαλέξεις εάν Group στρατιωτών σου και να πολεμήσεις με το αντίστοιχο Group και
αν κερδίσεις κρατάς την περιοχή σου αλλιώς την χάνεις.
Ο χάρτης καλύπτεται από Fog Of War, έχει resources
διάσπαρτα δίνοντας σου εάν από το καθένα (συνολικά 4) διπλα στην βάση σου, τα κανείς
convert μόνο με τον Αρχηγό σου (η με κάποιους μάγους που έχεις ανάλογα τις αναβαθμίσεις)
τα μακρινότερα αν τα κανείς Convert και δεν τα φυλάει κανείς μπορεί να στα πάρει
ο αντίπαλος, Στον χάρτη υπάρχουν και τα Shrines που είναι εάν mini game που καλείσαι
να απαντήσεις έναν γρίφο (ελάχιστη η ποικιλία τους) η να σκοτώσεις x αντίπαλους
σε συγκεκριμένο χρόνο και παίρνεις και εάν ανάλογο reward. Όπως και τυχαία ορφανά
κιβώτια με δωράκια! Οι αντίπαλοι μπορεί να είναι από 1 μέχρι 3. Επιπλέον όταν κατακτούσες
το τελικό κάστρο της κάθε φυλής μετα μπορούσες να παίξεις με την κατακτημένη φυλή
Πολλοί διαφορετικοί τύποι κτηρίων που το καθένα αναβαθμίζει
κάτι διαφορετικό, πύργοι άμυνας και τείχη, και πολλοί και διαφορετικοί τύποι στρατού.
Τελική αναβάθμιση εάν legentary monster που μπορούσε να καθαρίσει όλο τον χάρτη
μόνο του. Εντυπωσιακό ότι το παιχνίδι συνέχιζε ακόμα και να χανόταν ο αρχηγός μέχρι
να μην μείνει κανείς αντίπαλος. (Φαντάσου να κυνηγάς μια πεταλούδα σε έναν τεράστιο
χάρτη)
Πανέμορφο οπτικά με πολλές φυλές να πειραματιστείς και εξερευνήσεις
τις δυνατότητες τις αναβαθμίσεις και τον στρατό τους και να δεις όλα τα
legentary monster.
Ψάχνοντας μιας και τις δεν εχω μετρήσει ποτέ 12 φυλές και 67
maps. Το RPG στοιχείο είναι με κάθε κερδισμένη μάχη δίνει πόντους αναβάθμισης καθώς
και armor (με μια επιφύλαξη)
Έχει δυνατότητα και να φτιάξεις custom maps και να παίξεις
σε αυτούς.
Πως φαίνονται τα παιχνίδια που εχω "κάψει" ατέλειωτες
ώρες. Θυμάμαι σχεδόν τα πάντα
Στο Metacritic υπάρχει
σχεδόν απόλυτη συμφωνία reviewers και χρηστών με 8,2 και 8,3 αντίστοιχα
Για το 3 εχω να πω ότι ήταν μια αποτυχία. Με τον αρχηγό
σου μόνο να μπορεί να βγάλει όλον τον χάρτη μονός του. Αυτό και τίποτα άλλο. Παραθέτω
εάν τυχαίο gameplay και ίσως το παίξω λίγο και στο κανάλι μου live. Θα δούμε.
8. Ένα ακόμα Real Time Strategy στην θέση 8 (μ ‘αρέσει
που δεν είμαι φαν) το οπτικά πανέμορφο Knights and Merchants. Το οποιο δημιουργήθηκε
από την Joymania Entertainment και έγινε Publish από την TopWare
Interactive το 1998, κάποιο περιοδικό το ειχε δώσει τότε αν δεν με γελάει η μνήμη
μου αλλά δεν θυμάμαι μιας και το παιχνίδι δεν το ξαναβρήκα ποτέ από τότε πρόσφατα
ανακάλυψα ότι υπάρχει κάπου στο gog.
Κλασική συνταγή, κτίρια αναβαθμίσεις, στρατός μάχες. Το εντυπωσιακό
σε αυτό το παιχνίδι ήταν πως όταν έκανες zoom έβλεπες πεντακάθαρα τους διάφορους
merchants να δουλεύουν. Θυμάμαι χαρακτηριστικά εκεί που έφτιαχνε κάποιος
αλαντικα-λουκανικα έβλεπες να τα πιάνει να τα απλώνει να ξεραθούν και μετρά πήγαινε
και τα μάζευε. Πιο πολύ έπαιζα για να βλέπω αυτές τις λεπτομέρειες παρα για το ίδιο
το παιχνίδι. Δεν εχω παίξει τρελά πολλές ώρες όπως το Battlecry, αλλά δεν το θυμάμαι
και τόσο καλά και δυστυχώς πάντως θα το πάρω κάποια στιγμή γιατί θέλω πολύ να
το εχω ξανά.
Παραθέτω τυχαίο Gameplay
Και επειδή εχω το κακό συνήθειο να γράφω πολλά... Θα έχουμε
και επόμενα Part.
