2 Χρονια σχεδον μετα τον τερματισμο του Vampyr επανερχομαι για να γραψω το review του. Καμια φορα ο χρονος που περναει απο τον τερματισμο ενος παιχνιδιου ειναι και αυτο που μπορει να μας δωσει μια ισως καλυτερη και πιο συμπαγη κριτικη για αυτο. Ειναι, οχι μονο η εμπειρια της περιοδου που το παιζεις, αλλα και το τι σου αφησε στο τελος.
Παμε λοιπον.
Κυκλοφορησε το 2018 με Developer την Don't Nod Entertainment γνωστη για τα Life is strange 1&2 (2015-& 2018-2019), το Remember Me (2013) και το Jusand (2023). Εχουμε μπει όμως ηδη στο 2024 η ιδια εταιρεια εχει ανακοινωσει και το Banishers: New Eden το οποιο προσωπικα περιμενω πως και πως στις 13 Φεβρουαριου 2024!!!! Publisher του παιχνιδιου η πολυ γνωστη Focus Home Interactive.
Το παινχιδι σε γενικες γραμμες περα απο τα διαφορα προβληματακια του, (λυπαμαι αλλα περιεχει αρκετα spoiler οχι τοσο για την ιστορια του αλλα για διαφορα αλλα πραγματακια) ηταν ενα παιχνιδι που περιμενα να σχολασω απο την δουλεια για να γυρισω σπιτι να το συνεχισω.
Ειναι περιεργο να μην μπορεις να βαλεις σε μια στηλη τα αρνητικα και στην αλλη τα θετικα γιατι σχεδον για καθε θετικο υπαρχει και ενα αρνητικο αλλα δυστυχως για καθε αρνητικο δεν υπαρχει ουτε υποψια θετικου. Θα προσπαθησω να τα βαλω σε μια σειρα.
Το απλο συστημα μαχης. (για μενα ειναι απο τα θετικα ενος παινχιδιου, για αλλους τα απλα συστηματα μαχης ειναι πολλες φορες βαρετα) . Ναι κατανταει λιγο μονοτονο, ναι ειναι λιγο κουραστικο απο την αλλη ομως ειναι ευκολο και απροβληματιστο.
Να σημειωσω οτι το παιχνιδι το επαιξα στο Story Mode.
Γραφικα που αν και θα περιμεναμε ισως κατι παραπανω, δινουν μια αισθηση σαν να εισαι μεσα σε ενα βιβλιο. Ενιωσα οτι ηταν πολυ φλατ και χωρις βαθος, παρολα αυτα η εικονα της απελπισιας της καταστροφης και της εξαθλιωσης μπορουσαν να σου σφιξουν το στομαχι.
Τα προσωπα μοιαζουν ξυλινα και σχεδον ανεκφραστα το voice acting ομως ηταν
κατι παραπανω απο ικανοποιητικο. Σκαλιζοντας λιγο παραπανω λοιπον η φωνη του Jonathan Reid την δινει ο Anthony Howell που εχει δωσει την φωνη του σε παρα πολλα παιχνιδια. οπως του Guiseppe Geppetto στο Lies Of P (2023) Puppeteer στο Demon Souls, στο Steerlising, στο Elden Ring... και σε παρα πολλα ακομα παιχνιδια, και καπου αναμεσα ειναι και η φωνη του Edward Pierce πρωταγωνιστη του Call Of Cthulhu ( το οποιο παιζω την στιγμη που γραφω αυτο το κειμενο)
ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟΣ ΗΧΟΣ. Πραγματικα. Οτι και να πω για την μουσικη και τον ηχο του παιχνιδιου ειναι λιγο. Ξεχωρισα ηχους πιανου, πνευστων και ισως βιολι, με μουσικη δεν εχω καμια σχεση ομως εδεναν πραγματικα υπεροχα με την ατμοσφαιρα του παιχνιδιου, οπως και το κλαμα των μωρων που ακουγοταν πισω απο τις κλειστες πορτες του εξαθλιωμενου Λονδινου.
Παραλληλα με την ιστορια του Γιατρου-Vampire το παιχνιδι αγγιζει και θιγει κοινωνικα θεματα οπως η ομοφυλλοφιλια η ξενοφοβια, το δικαιωμα ψηφου στις γυναικες και την αυτοκτονια χωρις ομως να εμβαθυνει καθολου σε αυτα αλλα και χωρις να σχετιζονται τοσο με την ιστορια, περνανε πιο πολυ ως αναφορες. Βεβαια για να μην ειμαι αδικη ενω οι χαρακτηρες που συνανταμε στον δρομο δεν εχουν καμια ιστορια να μας πουν, οι βασικοι μας χαρακτηρες αντιμετωπιζουν προκλισεις ξετυλιγοντας μια αρκετα ενδιαφερουσα ιστορια με ανατροπες. (μερικα δεν τα ειδα καν να ερχονται ειναι η αληθεια)
Υπαρχει και ενα στοιχειο του παιχνιδιου που δεν ξερω πως να το χαρακτηρισω. Δεδομενου οτι επαιζα blind και χωρις να εχω διαβασει τιποτα για το παιχνιδι, εχοντας δει ελαχιστες σκηνες απο γνωστους που το επαιξαν.
Kαποια Hints στους διαλογους που προσπαθουσα παρα πολυ να ξεκλειδωσω πιστευοντας οτι αυτο ηταν που θα μου δωσει τα διαφορετικα ending του παιχνιδιου. Τελικα το μονο στο οποιο εμαθα οτι χρησιμευαν ηταν απλα για να βελτιωσω την κατατασταση του αιματος τους σε περιπτωση που τους επελεγα για γευμα κατι το οποιο απεφυγα ΤΕΛΕΙΩΣ να κανω καθ'ολη την διαρκεια του παιχνιδιου.
Να πιασουμε καθαρα αρνητικα.
Τεραστια Loading δεν ξερω αν εφταιγε ο σκληρος στον οποιον το εγκατεστησα αλλα γκρινιαζα γι αυτο σε ολη την διαρκεια του παιχνιδιου.
Απουσια manual save. θεωρω οτι σε παιχνιδια που οι επιλογες επιρρεαζουν το αποτελεσμα θα επρεπε εκτως απο το auto save (που κυριολεκτικα ΣΩΖΕΙ) να υπαρχει και manual save ωστε να μπορεις να γυρισεις πισω και να αλλαξεις επιλογη και οχι να πρεπει να παιξεις απο την αρχη το παιχνιδι για να αλλαξεις επιλογες και να επιτυχεις διαφορετικο τελος.
Οταν εχανες σε boss τα οπλα και οι σφαιρες σου δεν ξεκινουσαν απο το save, αυτο ηταν μονο για την τοποθεσια. Το οποιο αν ξεμενες θα σε αναγκαζε να γυρισεις πισω να φαρμαρεις. δεν ξερω πως να το χαρακτηρισω αυτο. μαλλον σπαστικο θα το ελεγα Ευτυχως στο Normal που επαιξα εγω δεν χρειαστηκε να καταφυγω σε farming.
Συνολικα ομως ειναι ενα παινχιδι που με κρατησε σε τεραστιο βαθμο, ηθελα οπως ειπα να γυρισω σπιτι να δω τι γινεται στην συνεχεια, ξενερωσα με τα αχρειαστα μπλα μπλα για να ξεκλειδωσω τα hint που πιστευα οτι ειχαν τελειως διαφορετικο ρολο, με κουρασαν τα αρκετα προβληματακια του, αλλα με αποζημιωσε η ατμοσφαιρα και ο ηχος του.
Μου πηρε περιπου στις 30 ωρες για να το τελειωσω και το επαιξα οπως παντα σε υπολογιστη.
Η βαθμολογια του ειναι κατι για το οποιο αμφιταλαντευομαι ακομα και σημερα που εχει περασει 1,5 χρονος σχεδον απο τοτε που το τελειωσα. Εκανα μια βολτα στα διαφορα site και ειδα βαθμολογιες απο 6 μεχρι 8/10 οποτε πιστευω οτι η πραγματικοτητα μαλλον ειναι καπου στην μεση. Αρα θα μπορουσα με βαση αυτο και την δικη μου αβεβαιοτητα να του δωσω ενα 7,5 γιατι το 6 μου φαινεται πολυ λιγο αλλα και το 8 παρα πολυ ψηλα.
Τα βιντεο με το Gameplay μου με ελληνικο σχολιασμο βρισκονται ΕΔΩ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου